Tag Archives: http://www.thairath.co.th/column/pol/chuckthong/105842

ปรัชญาจีนที่ขงจีอได้เรียนรู้

จวงจื๊อเขียนถึงขงจื๊อ (มรดกจากเต๋า เพื่อเยาวชนไทย จวงจื๊อจอมปราชญ์ บุญศักดิ์ แสงระวี แปล) ตอนหนึ่งว่า วันหนึ่ง ในป่าดำริมทะเลสาบ ขงจื๊อนั่งดีดพิณร้องเพลง ชายชราชาวประมง คิ้วขาว หนวดขาวยาวย้อยต่ำ ผมขาวกระจายคลุมไหล่ สองมือยัดใส่ในแขนเสื้อ เดินช้าๆ เข้ามาคุกเข่า มือขวา เท้าคาง นั่งฟังเสียงเพลงของขงจื๊ออย่างตั้งใจ เพลง จบ ชายชราแนะนำตัวกับศิษย์ขงจื๊อว่าชื่อหยีฟู่ ถามว่าคนดีดพิณเป็นใคร ได้รับคำบอกว่า เป็นสุภาพชนแคว้นหลู่ ตระกูลแซ่ข่ง เป็นผู้บรรยายเรื่องเมตตาธรรม คุณธรรม จริยธรรม และดนตรี เบื้องบนรับใช้ประมุขอย่างซื่อสัตย์ เบื้องล่างกล่อมเกลาราษฎร ให้แผ่นดินนี้มีสันติ “เช่นนั้น เขาคงเป็นศักดินาชน เป็นขุนนางผู้ใหญ่ของเจ้าผู้ครองแคว้น” เมื่อ ศิษย์ขงจื๊อปฏิเสธว่าไม่ใช่ … Continue reading

Posted in Uncategorized | Tagged | Leave a comment